کیست بیکر یا کیست پشت زانو؛ تشخیص ورم، علائم خطر و راه‌های درمان
پشت زانو برآمدگی احساس می‌کنید یا در گزارش سونوگرافی نام کیست بیکر آمده است؟ شاید نگران باشید که این توده خطرناک است، باید تخلیه شود یا برای همیشه راه رفتن را محدود می‌کند. پاسخ به معاینه، علائم و وضعیت داخل مفصل بستگی دارد. بسیاری از کیست‌های بیکر با روش‌های غیرجراحی مدیریت می‌شوند، اما هر ورم پشت زانو را نباید بدون بررسی به همین نام نسبت داد.
در این راهنمای مجله پزشکی طب خونه مسیر بررسی برآمدگی پشت زانو، تفاوت علائم معمول با هشدارهای مهم و گزینه‌های درمان را مرور می‌کنیم. هدف این است که هنگام مراجعه بدانید چه اطلاعاتی لازم است و درباره نتیجه تصویربرداری یا درمان پیشنهادی چه سؤال‌هایی بپرسید. این راهنما برای بزرگسالان نوشته شده است.
درد یا ورم تازه و بی‌دلیل ساق، به‌ویژه در یک پا، یا افزایش ناگهانی علائم به ارزیابی فوری پزشکی نیاز دارد. پارگی کیست و لخته وریدی می‌توانند شبیه هم باشند و در خانه از هم تفکیک نمی‌شوند. اگر درد یا ورم پا با تنگی نفس یا درد قفسه سینه همراه است، با ۱۱۵ تماس بگیرید و خودتان رانندگی نکنید. سابقه کیست بیکر، دلیل کافی برای بی‌خطر دانستن علامت تازه نیست.
کیست بیکر چیست؟ | مایع مفصل چگونه پشت زانو جمع می‌شود؟
داخل مفصل زانو مایعی وجود دارد که به حرکت روان‌تر سطوح مفصلی کمک می‌کند. گاهی این مایع در فضای پشت زانو تجمع پیدا می‌کند و برجستگی‌ای به نام کیست بیکر یا کیست پوپلیتئال می‌سازد. بنابراین «کیست» در این نام به یک تجمع مایع اشاره دارد؛ معنای آن با هر توده جامد یا زائده پوستی یکسان نیست.
مشکلاتی مانند آرتروز یا پارگی مینیسک می‌توانند تولید مایع مفصل را افزایش دهند. این ارتباط توضیح می‌دهد چرا پزشک فقط پشت زانو را نگاه نمی‌کند و درباره درد داخل زانو، آسیب قبلی و محدودیت حرکت هم می‌پرسد.
علائم یکسان نیستند؛ بعضی افراد فقط برآمدگی می‌بینند و بعضی درد یا خشکی دارند. برای توصیف مسئله لازم نیست اصطلاح پزشکی دقیق بدانید. محل برآمدگی و موقعیت‌هایی را که آن را احساس می‌کنید توضیح دهید؛ نام نهایی پس از بررسی مشخص می‌شود، نه با مقایسه عکس زانوی شما با تصاویر اینترنتی.
علائم کیست پشت زانو | درد و محدودیت حرکت را چگونه توصیف کنیم؟
برخی کیست‌ها علامتی ندارند و هنگام معاینه یا تصویربرداری برای علت دیگری دیده می‌شوند. در موارد علامت‌دار، احساس پری پشت زانو، خشکی، درد یا دشواری در خم کردن زانو ممکن است وجود داشته باشد. گاهی پس از راه رفتن یا فعالیت، ناراحتی بیشتر می‌شود. شدت تجربه افراد یکسان نیست و وجود نام کیست در گزارش، تمام علت درد زانو را مشخص نمی‌کند.
به‌جای گفتن «زانوم همیشه بد است»، وضعیت دقیق را شرح دهید: آیا موقع پایین رفتن از پله مشکل دارید، پس از نشستن طولانی احساس سفتی می‌کنید یا خم کردن زانو برای پوشیدن کفش دشوار شده است؟ همچنین بگویید علائم چه زمانی شروع شده و آیا یک اتفاق مانند پیچ خوردن زانو قبل از آن رخ داده است.
اندازه برجستگی تنها معیار نیست؛ تغییر توان راه رفتن یا انجام کارهای روزمره را ثبت کنید، بدون اینکه برای مقایسه، توده را فشار دهید.
هر برآمدگی پشت زانو کیست بیکر نیست | تشخیص را از روی ظاهر قطعی نکنیم
محل یک توده می‌تواند سرنخ بدهد، اما به‌تنهایی ماهیت آن را ثابت نمی‌کند. علائم بعضی مشکلات دیگر، از جمله اختلالات عروقی یا توده‌های متفاوت، ممکن است با کیست بیکر همپوشانی داشته باشند. به همین دلیل برآمدگی تازه یا توده‌ای که نمی‌دانید چیست باید معاینه شود، حتی اگر در اینترنت تصویری شبیه آن پیدا کرده باشید.
اگر قبلاً تشخیص کیست بیکر گرفته‌اید، گزارش قبلی را همراه ببرید. پزشک باید بداند آن بررسی مربوط به کدام زانو و چه تاریخی است. تغییر تازه درد، محل ورم یا علامت عصبی را صرفاً ادامه همان مشکل فرض نکنید. یک نتیجه قدیمی درباره وضعیت همان زمان اطلاعات می‌دهد و جای ارزیابی تغییر جدید را نمی‌گیرد.
تخلیه با سوزن یک اقدام پزشکی است؛ برآمدگی را در خانه سوراخ یا با فشار شدید تخلیه نکنید. وجود رگ‌ها و عصب‌های مجاور، دلیل دیگری برای پرهیز از دستکاری این ناحیه است. اگر هدف شما فقط کم شدن ظاهر توده است، این نگرانی را صریح مطرح کنید تا درباره فایده، محدودیت و خطر هر اقدام توضیح روشن بگیرید.
پارگی کیست یا لخته خون؟ | درد تازه ساق نیازمند بررسی فوری است
کیست بیکر گاهی پاره می‌شود و مایع آن به سمت ساق نشت می‌کند. این اتفاق ممکن است با درد، ورم یا تغییر رنگ پوست همراه شود. مشکل اینجاست که لخته ورید عمقی پا نیز می‌تواند علائم مشابهی ایجاد کند. تفکیک این دو به بررسی پزشکی نیاز دارد.
افزایش ناگهانی درد یا ورم و تغییر گرمی یا رنگ پوست به بررسی فوری نیاز دارد. همراهی تنگی نفس یا درد قفسه سینه، دلیل تماس با ۱۱۵ است.
به درمانگر بگویید آیا سابقه لخته، بستری یا جراحی اخیر داشته‌اید و چه داروهایی مصرف می‌کنید. اگر تصویربرداری قبلی کیست را نشان داده است، آن را ارائه کنید؛ با این حال، وجود آن گزارش نباید تصمیم را از قبل به نفع «فقط پارگی کیست» ببندد. نوع بررسی برای رد یا تأیید لخته را تیم درمان تعیین می‌کند. برای آشنایی بیشتر پس از رسیدگی فوری، راهنماهای ترومبوز ورید عمقی یا DVT و آمبولی ریه را بخوانید.
علت کیست بیکر در بزرگسالان | مسئله داخل مفصل را هم پیدا کنیم
در بزرگسالان، کیست بیکر اغلب در کنار بیماری یا آسیب زانو دیده می‌شود. آرتروز، التهاب مفصل و بعضی آسیب‌های مینیسک یا رباط می‌توانند در این زمینه نقش داشته باشند. در برخی افراد نیز علت روشنی پیدا نمی‌شود. دانستن اینکه داخل مفصل چه می‌گذرد، می‌تواند انتخاب درمان و انتظار از نتیجه را تغییر دهد.
اگر پس از تخلیه، درد و تورم مفصل باقی مانده است، درباره علت تولید مایع هم بپرسید؛ کوچک کردن برجستگی و کنترل مسئله زمینه‌ای دو هدف جدا هستند.
اگر در گذشته به شما گفته‌اند آرتروز یا آسیب مینیسک دارید، نام آن را از حافظه نقل نکنید و گزارش را هم بیاورید. زمان تشخیص، درمان‌های انجام‌شده و پاسخ به آن‌ها برای پزشک مهم است. همچنین روشن کنید کدام علامت برایتان آزاردهنده‌تر است: ورم پشت زانو، درد داخل مفصل، احساس قفل شدن یا محدود شدن فعالیت.
معاینه و تصویربرداری | سونوگرافی و MRI چه اطلاعاتی می‌دهند؟
ارزیابی معمولاً با شرح حال و معاینه زانو و پا شروع می‌شود. پزشک ممکن است حرکت مفصل، محل ورم و نشانه‌های همراه را بررسی کند. بسته به سؤال بالینی، سونوگرافی می‌تواند به شناخت مایع‌دار یا جامد بودن برجستگی کمک کند؛ MRI جزئیات بیشتری از بافت‌های نرم و برخی مشکلات داخل مفصل نشان می‌دهد.
عکس ساده زانو معمولاً خود کیست را نشان نمی‌دهد، اما ممکن است برای بررسی تغییرات استخوانی یا آرتروز درخواست شود. بنابراین درخواست عکس ساده به معنی فراموش کردن کیست نیست. از طرف دیگر، همه افراد به همه روش‌های تصویربرداری نیاز ندارند. بپرسید بررسی پیشنهادی قرار است کدام ابهام را برطرف کند و نتیجه آن چه اثری بر درمان خواهد داشت.
در تصویربرداری، هدف فقط نام‌گذاری توده نیست؛ گاهی باید علت دیگری برای علائم کنار گذاشته شود. اگر درد و ورم ساق مطرح است، حتماً آن را پیش از انجام بررسی توضیح دهید تا ارزیابی صرفاً به مشاهده توده پشت زانو محدود نشود. یک تصویر یا گزارش کوتاه را جدا از شرح حال برای تشخیص قطعی تفسیر نکنید.
| روش بررسی | پرسش اصلی که ممکن است پاسخ دهد |
|---|---|
| معاینه و شرح حال | محل ناراحتی، محدودیت حرکت و نشانه‌های همراه چیست؟ |
| سونوگرافی | برجستگی چه ویژگی‌هایی دارد و آیا با مایع سازگار است؟ |
| عکس ساده | آیا تغییرات استخوانی یا شواهد آرتروز وجود دارد؟ |
| MRI در صورت نیاز | بافت‌های نرم و مشکل احتمالی داخل مفصل چگونه‌اند؟ |
گزارش سونوگرافی را چگونه بخوانیم؟ | اندازه به‌تنهایی نسخه درمان نیست
در گزارش ممکن است نام کیست پوپلیتئال، ابعاد آن و توضیحی درباره مایع یا بافت‌های اطراف آمده باشد. هدف شما از خواندن گزارش این نیست که بر اساس یک طول یا عرض، خودتان بین دارو و جراحی انتخاب کنید. نتیجه باید با محل درد، معاینه و وضعیت مفصل تطبیق داده شود. گاهی مهم‌ترین سؤال این است که کدام یافته با شکایت فعلی شما ارتباط دارد.
هر دو گزارش را با تاریخ و سمت زانو ارائه کنید. از پزشک بپرسید آیا تغییر اندازه از نظر بالینی مهم است و به اقدام یا پیگیری نیاز دارد؛ خودسرانه تصویربرداری را تکرار نکنید.
کلمه «کیست» معمولاً نگرانی از سرطان ایجاد می‌کند. تشخیص تأییدشده کیست بیکر با توده‌های بدخیم یکسان نیست، اما هر برآمدگی ناشناخته را هم نمی‌توان تنها با این تصور خوش‌خیم دانست. اگر گزارش شما تشخیص قطعی نداده یا بررسی دیگری پیشنهاد کرده است، همان ابهام باید با درمانگر روشن شود؛ بخشی از جمله گزارش را جدا نکنید.
مراقبت غیرجراحی | چه زمانی مشاهده و تنظیم فعالیت کافی است؟
اگر تشخیص روشن باشد و علامت قابل‌توجهی نداشته باشید، ممکن است پزشک فقط پیگیری را پیشنهاد کند. در افراد علامت‌دار، تنظیم فعالیت و رسیدگی به علت زمینه‌ای می‌تواند بخشی از برنامه باشد. گاهی کمپرس سرد با محافظ پارچه‌ای یا بالا قرار دادن پا برای کاهش ناراحتی پیشنهاد می‌شود. این مراقبت‌ها برای وضعیت تشخیص‌داده‌شده‌اند و نباید ارزیابی ورم تازه ساق را عقب بیندازند.
تنظیم فعالیت را به یک تصمیم مشخص تبدیل کنید. توضیح دهید شغل شما چقدر ایستادن، راه رفتن یا زانو زدن دارد و کدام کار درد را بیشتر می‌کند. اگر توصیه «کمتر فشار بیاورید» برایتان مبهم است، درباره کارهای مجاز، تغییر موقت برنامه و زمان بازبینی سؤال کنید. کاهش فعالیت تحریک‌کننده با بی‌حرکتی طولانی و خودخواسته یکسان نیست.
اگر کمپرس سرد توصیه شده، یخ را مستقیم روی پوست نگذارید و درباره روش مناسب برای وضعیت خود راهنمایی بگیرید. وسایلی مانند زانوبند یا عصا نیز باید متناسب با نیاز انتخاب شوند. خرید وسیله فقط به دلیل تبلیغ «رفع فوری کیست» تضمین فایده نیست. اگر وسیله‌ای درد، بی‌حسی یا فشار نامناسب ایجاد می‌کند، استفاده از آن را با درمانگر بازبینی کنید.
مسکن و تزریق | کاهش درد با درمان قطعی علت فرق دارد
ممکن است برای درد یا التهاب دارو پیشنهاد شود، اما مناسب بودن مسکن به بیماری‌ها و داروهای شما هم بستگی دارد. سابقه بیماری کلیه، مشکلات معده، آسم، بیماری قلبی، بارداری یا مصرف داروی ضدانعقاد را به پزشک و داروساز بگویید. بدون نسخه بودن یک دارو، به معنی مناسب بودن آن برای همه افراد با کیست بیکر نیست.
در بعضی شرایط، تزریق داروی ضدالتهاب داخل زانو مطرح می‌شود. هدف و محل تزریق باید روشن باشد؛ تزریق داخل مفصل با تخلیه کیست دقیقاً یک کار نیست. درمان ممکن است درد یا التهاب را کمتر کند، اما تضمین نمی‌کند کیست هرگز برنگردد. از مقایسه نتیجه خود با تجربه فردی که علت دیگری برای درد زانو داشته، نتیجه قطعی نگیرید.
پیش از اقدام بپرسید انتظار واقع‌بینانه از آن چیست، چه مراقبتی پس از آن لازم است و در چه علامتی باید تماس بگیرید. فهرست داروها را همراه داشته باشید و داروی رقیق‌کننده خون را خودسرانه قطع نکنید. اگر نگران درد اقدام یا زمان بازگشت به کار هستید، این موارد را پیش از نوبت مطرح کنید تا برنامه برای شرایط واقعی شما قابل اجرا باشد.
تخلیه کیست بیکر | چه چیزی را حل می‌کند و چرا ممکن است برگردد؟
تخلیه یا آسپیراسیون یعنی پزشک با سوزن مایع را خارج می‌کند؛ گاهی از سونوگرافی برای هدایت اقدام استفاده می‌شود. گاهی کیست دردناک برای تخلیه بررسی می‌شود، اما بسیاری از کیست‌ها به اقدام تهاجمی نیاز ندارند. درمانگر باید پیش از پیشنهاد تخلیه، علت ناراحتی و گزینه‌های مراقبت را روشن کند.
برگشت مایع بعد از تخلیه ممکن است رخ دهد، به‌ویژه اگر زمینه ایجاد آن باقی باشد. اقدامات روی کیست در کنار بررسی مشکل مفصل مطرح می‌شوند. بنابراین پیش از تکرار یک اقدام، درباره علت عود و هدف نوبت بعدی سؤال کنید.
بعد از تخلیه، دستور همان مرکز را برای مراقبت از محل اقدام، فعالیت و پیگیری دریافت کنید. از درمانگر بپرسید کدام میزان ناراحتی انتظار می‌رود و چه تغییرهایی باید گزارش شوند. وجود درد یا ورم جدید را فقط به «طبیعی بودن بعد از کار» نسبت ندهید. اگر برنامه مکتوب ندارید، پیش از ترک مرکز آن را روشن کنید.
جراحی کیست پشت زانو | هدف عمل را دقیق بپرسیم
جراحی مستقیم برای برداشتن کیست بیکر معمولاً انتخاب نخست نیست و به‌ندرت لازم می‌شود. در بعضی موارد، درمان جراحی مشکل داخل زانو مطرح است؛ برای مثال، رسیدگی به آسیب مشخصی که در تولید مایع نقش دارد. باید روشن باشد پزشک درباره عمل روی خود کیست صحبت می‌کند یا درمان مسئله‌ای داخل مفصل.
آرتروسکوپی روشی برای دیدن و درمان بعضی مشکلات داخل مفصل با ابزارهای باریک و برش‌های کوچک است. نام این روش به‌تنهایی نمی‌گوید برای شما چه کاری انجام خواهد شد. از جراح بخواهید هدف اقدام، گزینه‌های غیرجراحی، محدودیت‌های احتمالی و آنچه درباره برگشت علائم می‌دانیم را توضیح دهد. تنها از روی بزرگی ظاهری توده، ضرورت عمل را نتیجه نگیرید.
دوره بازگشت به کار و فعالیت به نوع اقدام و وضعیت زانو وابسته است. اگر کار شما ایستادن طولانی، رانندگی یا حمل بار دارد، جزئیات آن را توضیح دهید. درباره کمک در خانه، پله‌ها و رفت‌وآمد پس از عمل برنامه بگیرید. زمان‌بندی یک بیمار دیگر، حتی اگر نام عمل شبیه باشد، لزوماً برای شما مناسب نیست.
ورزش و فیزیوتراپی | حرکت مناسب باید با تشخیص و علائم هماهنگ باشد
در صورت آسیب زانو یا آرتروز، پزشک ممکن است فیزیوتراپی را پیشنهاد کند. فیزیوتراپیست می‌تواند تمرین‌های تقویت عضلات اطراف زانو را متناسب با وضعیت فرد انتخاب کند. اگر علت ورم ساق روشن نیست یا علائم ناگهان بدتر شده‌اند، ابتدا ارزیابی شوید.
به فیزیوتراپیست بگویید هدفتان چیست: راه رفتن در محل کار، استفاده از پله، نشستن روی زمین یا بازگشت به ورزش. سپس درباره نشانه‌های توقف تمرین و شیوه پیشرفت برنامه سؤال کنید. عبارت‌هایی مثل «هرچه بیشتر فشار بدهید زودتر خوب می‌شود» برنامه درمانی محسوب نمی‌شوند. تمرین باید قابل اجرا باشد و پاسخ زانو به آن بررسی شود.
اگر همراه درد زانو، بی‌حسی پا از زانو به پایین ایجاد شده، آن را جداگانه گزارش کنید؛ همه علائم عصبی را به کیست نسبت ندهید. ضعف تازه یا بی‌حسی رو به افزایش به ارزیابی سریع نیاز دارد. اگر پا ناگهان سرد یا رنگ‌پریده شده، به‌ویژه همراه درد شدید، بی‌حسی یا ناتوانی در حرکت، فوراً به اورژانس مراجعه کنید یا با ۱۱۵ تماس بگیرید. هدف برنامه حرکت، بهتر شدن عملکرد با حفظ ایمنی است، نه تحمل هر علامتی تا پایان جلسه.
پیگیری و آمادگی برای ویزیت | نتیجه درمان را فقط با اندازه توده نسنجیم
برای پیگیری، چند معیار ثابت و قابل مشاهده انتخاب کنید: میزان محدودیت راه رفتن، کارهایی که درد را بیشتر می‌کنند و تغییر در خم و راست کردن زانو. لازم نیست هر ساعت اندازه توده را بررسی کنید. یادداشت کوتاه و منظم کمک می‌کند در ویزیت بعدی درباره تغییر واقعی صحبت کنید و تصمیم بر پایه حافظه مبهم نباشد.
نام و زمان درمان، تغییر علائم و گزارش تصویربرداری را همراه ببرید. عارضه دارو یا دشواری اجرای تمرین را گزارش کنید تا برنامه متناسب با شرایط شما اصلاح شود.
زمان پیگیری، راه تماس هنگام بدتر شدن و هدف مرحله بعد را روشن کنید. کوچک نشدن فوری برجستگی لزوماً به معنی بی‌فایده بودن مراقبت نیست.
- محل درد و ورم، زمان شروع و هر تغییر ناگهانی
- گزارش تصویربرداری قبلی و مشخص بودن زانوی درگیر
- آسیب، جراحی، بیماری مفصلی یا سابقه لخته
- فهرست داروها، حساسیت‌ها و درمان‌های امتحان‌شده
- مهم‌ترین فعالیتی که می‌خواهید دوباره راحت انجام دهید
جمع‌بندی کیست بیکر | علت ورم و هدف درمان را روشن کنیم
کیست بیکر در بسیاری از افراد با مراقبت غیرجراحی یا رسیدگی به مشکل زانو مدیریت می‌شود. تشخیص درست و ارتباط علائم با یافته‌های معاینه و تصویربرداری، از انتخاب درمان بر اساس ظاهر توده مهم‌تر است. درباره علت زمینه‌ای، فایده مورد انتظار از هر اقدام و برنامه پیگیری سؤال کنید.
درد و ورم ناگهانی ساق را به یک کیست قدیمی نسبت ندهید؛ بررسی فوری برای جدا کردن علت‌ها لازم است. تنگی نفس یا درد قفسه سینه همراه با علائم پا، دلیل تماس با ۱۱۵ است. توده را در خانه تخلیه نکنید و برنامه دارو، حرکت یا جراحی را برای شرایط خود از تیم درمان بگیرید.
سوالات متداول کیست بیکر | پاسخ به نگرانی‌های ورم پشت زانو
این پاسخ‌ها مکمل معاینه‌اند. تغییر ناگهانی علائم یا نشانه‌های خطر باید در زمان مناسب بررسی شود.
آیا کیست بیکر سرطان است؟
کیست بیکرِ تأییدشده یک تجمع مایع مفصلی است و با توده بدخیم یکسان نیست. با این حال، هر برآمدگی ناشناخته پشت زانو را نباید خودتان کیست بیکر فرض کنید. پزشک با معاینه و در صورت لزوم تصویربرداری، ماهیت برآمدگی را بررسی می‌کند.
از کجا بفهمیم کیست پاره شده یا لخته داریم؟
در خانه نمی‌توان با اطمینان این دو را از روی درد و ورم جدا کرد. افزایش ناگهانی درد یا ورم ساق نیازمند ارزیابی فوری است. اگر تنگی نفس یا درد قفسه سینه هم وجود دارد، با ۱۱۵ تماس بگیرید و منتظر نوبت معمول نمانید.
آیا همه کیست‌های پشت زانو باید تخلیه شوند؟
خیر؛ کیست بدون علامت ممکن است فقط پیگیری شود. تخلیه برای بعضی موارد علامت‌دار مطرح است و برگشت مایع امکان دارد. تصمیم به بررسی همان زانو وابسته است.
آیا بدون جراحی خوب می‌شود؟
در بسیاری از موارد مراقبت غیرجراحی کافی است و بعضی کیست‌ها خودبه‌خود بهتر می‌شوند. نمی‌توان برای همه نتیجه یا زمان مشخص تضمین کرد. برنامه درمان باید علت مفصلی و علائم شما را در نظر بگیرد.
آیا برای تشخیص حتماً MRI لازم است؟
نه همیشه. شرح حال، معاینه و گاهی سونوگرافی اطلاعات لازم را فراهم می‌کنند. MRI در شرایط مشخص برای بررسی بیشتر بافت‌های نرم یا مشکل داخل مفصل مطرح می‌شود. پزشک باید توضیح دهد چرا آن را درخواست کرده است.
می‌توانم کیست را ماساژ بدهم یا فشار بدهم؟
برای تخلیه، برآمدگی را فشار ندهید و در خانه با سوزن به آن دست نزنید. اگر ساق تازه دردناک یا متورم شده است، ماساژ را جای بررسی علت نگذارید. درباره مراقبت مناسب پس از تشخیص از درمانگر راهنمایی بگیرید.
پیاده‌روی با کیست بیکر ممنوع است؟
ممنوعیت یکسانی برای همه وجود ندارد. فعالیت باید با درد، توان حرکت و برنامه درمان هماهنگ باشد. درباره مسیر، مدت فعالیت و نشانه‌های توقف سؤال کنید. در ورم یا درد ناگهانی ساق، اول علت باید ارزیابی شود.
چرا بعد از تخلیه دوباره برگشته است؟
ممکن است زمینه تولید مایع در زانو هنوز وجود داشته باشد. تصمیم درباره جراحی به درد، کارکرد زانو و مشکل زمینه‌ای بستگی دارد؛ صرف برگشت توده کافی نیست. گزارش اقدام قبلی و تغییر علائم را به پزشک ارائه کنید.
